IMGP2795

Łosoś pod koperkową pierzynką i o co chodzi z tą „kaucją”?

Dziś mam dla Was propozycję na obiad idealny na upalne dni. Szybki i prosty, a do tego smaczny, zdrowy i nietuczący. Polecam szczególnie osobom dbającym o linię  Zaś w drugiej części wpisu obalamy mity.

Przygotuj:
0,5 kg filetu z łososia
20 g posiekanego koperku
2 łyżki oliwy z oliwek
1 łyżkę miodu
sok z 1 cytryny
2 ząbki czosnku

1. W misce przygotuj marynatę z koperku, oliwy, miodu, cytryny (częścią soku możesz skropić rybę) i przeciśniętego przez praskę czosnku. Całość dopraw solą i pieprzem.
2. Umytego i osuszonego łososia natrzyj marynatą, a następnie zawiń folią spożywczą i wstaw do lodówki na 1 h.
3. Po tym czasie zdejmij folię i ułóż łososia w naczyniu żaroodpornym. Piecz w temp. 180C ok. 25 min.

 Łososia podałam z ryżem i sosem pieczarkowym.

IMGP2797IMGP2799IMGP2798

Z zagadnień prawnych..

Jak to jest z tą kaucją?
Ostatnie dni upływają pod znakiem afery taśmowej. Media zewsząd atakują nas co rusz to nowymi informacjami na ten temat. Wiemy już jakich słów używają politycy i co lubią zamówić w restauracji. Cała ta sytuacja stała się inspiracją do dzisiejszego wpisu, jednakże nie kulinarnego, bowiem ośmiornicy nie zamierzam podawać. Jak zwykle źródła szukać należy w komunikatach prasowych.

Afera taśmowa zebrała już swoje żniwo: kogoś zatrzymali, komuś przedstawili zarzuty, wobec niektórych zastosowano środki zapobiegawcze.
Kodeks postępowania karnego przewiduje możliwość zastosowania różnorakich środków zapobiegawczych. Sięgnięcie po nie musi być każdorazowo uzasadnione koniecznością zabezpieczenia prawidłowego toku  postępowania karnego. Jedynie wyjątkowo środki te można stosować, aby uniemożliwić oskarżonemu popełnienie kolejnego ciężkiego przestępstwa. Wszelkie regulacje dotyczące oskarżonego znajdują odpowiednie zastosowanie także w stosunku do podejrzanego, a zatem środki te mogą być wykorzystywane zarówno na etapie postępowania przygotowawczego jak i sądowego.

Wykorzystanie przewidzianych przez ustawodawcę środków obwarowane jest zgromadzeniem w sprawie odpowiednich dowodów, w świetle których istnieje duże prawdopodobieństwo, że oskarżony zarzucane mu przestępstwo popełnił.

Wracając do rodzajów środków zapobiegawczych, dziś chciałabym się skupić na poręczeniu majątkowym. Powód jest oczywiście banalny: większość dziennikarzy relacjonujących aferę taśmową myli poręczenie z dobrze nam znaną z amerykańskich filmów kaucją.

W tym miejscu chciałabym stanowczo podkreślić, iż nasz system prawny nie zna kaucji, u nas nikt nie wychodzi „za kaucją”, ani też nie wpłaca kaucji. W polskim porządku prawnym cele tej instytucji spełnia poręczenie majątkowe. Jednakże utożsamianie kaucji z poręczeniem jest nader często spotykane. Źródłem tego rodzaju pomyłek są zapewne masowo puszczane w naszej telewizji filmy amerykańskie. Trzeba pamiętać jednak, że system prawa anglosaskiego jest zgoła odmienny od naszego, co uniemożliwia bezrefleksyjne utożsamianie instytucji amerykańskiego prawa z regulacjami krajowymi.

Ale do rzeczy, co to jest to poręczenie majątkowe?
To swego rodzaju zobowiązanie, jakie w toku postępowania przygotowawczego czy sądowego przyjmuje na siebie oskarżony, bez względu na to, kto w rzeczywistości udziela poręczenia, bowiem przepisy przewidują, że może go udzielić także inna niż oskarżony osoba. W zamian za złożone środki finansowe, oskarżony zobowiązuje się do powstrzymania od negatywnego wpływania na toczące się postępowanie karne. Utrudnianie to może polegać na wielu rozmaitych działaniach przez niego podejmowanych przykładowo: może to być próba matactwa, nakłanianie świadków do składania fałszywych zeznań, zacieranie śladów przestępstwa bądź też fabrykowanie dowodów, które mają przesądzać o jego niewinności. Ale za utrudnianie prowadzenia postępowania będzie także poczytana ucieczka, ukrycie się i niestawianie się na każde wezwanie organu prowadzącego postępowanie.

Co może być przedmiotem poręczenia?
Kodeks postępowania karnego w art. 266 § 1 przewiduje kilka form, w jakich można udzielić poręczenia, mogą to być środki finansowe w postaci pieniędzy, papierów wartościowych. Możliwe jest także ustanowienie ograniczonych praw rzeczowych jak zastaw bądź hipoteka.

Jak ustala się wysokość poręczenia majątkowego?
Ustalając wysokość poręczenia, jakiego udzielić ma oskarżony, należy wziąć pod uwagę : sytuację materialną oskarżonego i składającego poręczenie, wysokość wyrządzonej szkody oraz charakter popełnionego czynu. Najważniejszą trudnością dla wskazania sumy, na jaką opiewać ma poręczenie, jest wyważenie jej sumy w kontekście rzeczywistych możliwości finansowych oskarżonego. Kwota ta bowiem nie może być zaporowa i stwarzać oskarżonemu jedynie hipotetyczną szansę na zastosowanie wobec niego łagodniejszych środków zapobiegawczych.
Suma poręczenia powinna być tak oznaczona, żeby możliwość jej przepadku rzeczywiście motywowała oskarżonego do powstrzymania się od bezprawnych działań mogących utrudnić tok prowadzonego postępowania, jednakże ma ona znajdować się w zakresie możliwości płatniczych poręczającego.

Co w sytuacji gdy oskarżony nie wypełnia obowiązków?
Odpowiedź jest prosta, suma udzielona tytułem poręczenia ulega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa, w stosunku zaś do oskarżonego mogą być zastosowane surowsze środki zapobiegawcze, w tym izolacyjne, jak tymczasowe aresztowanie. O przepadku orzeka sąd, przed którym postępowanie się toczy, a w postępowaniu przygotowawczym- właściwy do rozpoznania sprawy.

Inne rodzaje poręczeń.
Oprócz poręczenia majątkowego kodeks przewiduje możliwość udzielenia poręczenia społecznego. Poręczenie takie może udzielić pracodawca, u którego oskarżony jest zatrudniony, kierownictwo szkoły bądź uczelni, a także organizacja społeczna, której oskarżony jest członkiem.
Muszę przyznać, że w trakcie mojej praktyki zawodowej nie spotkałam się jeszcze z poręczeniem społecznym. Wynika to z dość oczywistego faktu : poręczenie społeczne ma zbyt słabe oddziaływanie na oskarżonego, a zatem w ocenie prowadzących postępowanie jest do środek niewystarczający dla zdyscyplinowania go i zniechęcenia do bezprawnego wpływania na tok postępowania. Środek ten mógłby znaleźć zastosowanie jedynie w postępowaniach dotyczących przestępstw o mniejszym ciężarze gatunkowym, jednakże wtedy na ogół nie jest celowe stosowanie jakichkolwiek środków zapobiegawczych.

Źródła prawa

1.Ustawa z dnia 6 czerwca 1997r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U.1997, nr 89, poz.555) art. 249, 266 i n.

4 thoughts on “Łosoś pod koperkową pierzynką i o co chodzi z tą „kaucją”?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s