IMGP1453

Łosoś pieczony z tymiankiem i czym jest obrona konieczna .

Znów robimy rybę i to na całkiem podobny sposób, ale dziś rolę główną gra król wśród ryb : łosoś.

Przygotuj:

łososia
kilka ząbków czosnku
cytrynę
świeże gałązki tymianku

1. Rybę myjemy, osuszamy ręcznikiem papierowym. Następnie obficie skrapiamy sokiem z cytryny, solimy i pieprzymy.

2.Czosnek obieramy i kroimy w plasterki

3.Całą rybę nacinamy równolegle, tak by w powstałe kieszenie móc włożyć plasterki czosnku i gałązki świeżego tymianku, uważając by nie przeciąć skóry.  Wkładamy do rękawa, i pieczemy w temp. 180C przez ok. 20-30min.

4.Podajemy z młodymi ziemniaczkami i  koperkiem.

IMGP1449

IMGP1452

IMGP1456

Z zagadnień prawnych..

Dawno nie było nic z prawa karnego, tylko cywil i cywil, więc dziś zgłębimy instytucję, typowo karnistyczną, choć spotkać ją możemy także w kodeksie cywilnym. Obrona konieczna, co to takiego?

Po co obrona konieczna?

Obrona konieczna wynika z przyrodzonego, niezbywalnego prawa człowieka, jakim jest prawo do życia. Prawa do życia nikt nam nie przyznaje, ale przyznane nam są uprawnienia do podejmowania ochrony dobra, jakim jest życie, w sytuacji, w której zagraża mu niebezpieczeństwo. Zasadniczo, to na państwie spoczywa obowiązek zapewnienia swym obywatelom bezpieczeństwa, ale że aparat państwowy nie jest aż tak wydolny, jak być powinien, ustawodawca uprawnia jednostkę do podjęcia obrony przez nią samą.

Na czym polega istota obrony koniecznej?

Na odpieraniu bezpośredniego i bezprawnego zamachu na jakiekolwiek dobro chronione prawem (np. życie, zdrowie, własność). Przez zamach rozumiemy każde działanie człowieka, które stwarza zagrożenie dla dóbr innych człowieka. Zamach musi być realny, a broniący musi mieć świadomość, że odpiera bezprawny zamach. Wobec tego za obronę konieczną nie zostanie uznane działanie polegające na odpieraniu wyimaginowanego zamachu, który istnieje jedynie w sferze wyobraźni broniącego.

Drugim ważnym elementem obrony koniecznej jest podejmowanie jej w czasie zamachu, stąd też ustawodawca stawia wymóg „bezpośredniości zamachu”. Chodzi o to, by stan niebezpieczeństwa wywołany zamachem mógł się natychmiast zaktualizować w postaci naruszenia chronionego dobra. Przy tym wymogu za obronę konieczną nie można uważać działań podjętych dla zabezpieczenia się przed przyszłymi, potencjalnymi zamachami (w literaturze bardzo często podaje się przykład ogrodzenia nieruchomości, które w celu obrony przed potencjalnymi złodziejami właściciel podłącza do prądu). Takie działania nie będą uznane za obronę konieczną. Natomiast ustawodawca nie wymaga, aby zaatakowany wstrzymał się z podjęciem obrony do czasu, aż napastnik naruszy jego dóbr. Bezpośredniość jest już zrealizowana gdy z zachowania napastnika w konkretnej sytuacji można wnioskować, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że zamiar dokonania zamachu zostanie natychmiast zrealizowany.

Oczywistym jest, że podejmowanie obrony koniecznej jest możliwe tylko wtedy, gdy działanie napastnika ma charakter bezprawny, wobec tego podejmowanie jakichkolwiek działań przeciwko funkcjonariuszowi Policji, który wykonuje je w związku z pełnieniem obowiązków służbowych (np.pozbawiania jednostkę wolności podejrzaną o popełnienie przestępstwa), nie jest uważane za obronę konieczną.

Skutkiem regulacji obrony koniecznej jest wyłączenie bezprawności popełnionego przez broniącego się czynu. Jeśli w takich okolicznościach podejmując działania obronne doprowadzimy u napastnika np. do uszkodzenia ciała, mimo iż wypełniają one znamiona czynu zabronionego (spowodowanie uszczerbku na zdrowiu), nie będą one kwalifikowane jako przestępstwa, bowiem ustawa stanowi, iż osoba taka nie popełnia przestępstwa.

Granice obrony koniecznej.

Oczywiście, nie możemy odpowiadać na każdy rodzaj zamachu w ten sam sposób, innej reakcji wymaga próba kradzieży, innej zaś widmo pozbawienia życia. Stąd ustawodawca wprowadza obowiązek korzystania ze środków najłagodniejszych, o ile są one skuteczne dla odparcia zamachu.Ustawa nie wymaga jednak od broniącego się ucieczki, chociażby była ona najłatwiejszym sposobem na uniknięcie zamachu. Wykorzystany sposób obrony ma być współmierny do niebezpieczeństwa, jakie pociąga za sobą zamach (za niewspółmierne należałoby uznać użycie broni palnej w stosunku do złodzieja przedmiotu o nie za wielkiej wartości). Jeśli dojdzie do przekroczenia granic, dokonany przez nas czyn jest czynem bezprawnym, my zaś, jeśli dodatkowo przypisze się nam winę, popełniamy przestępstwo, a jedynym odstępstwem od ogólnych zasad ponoszenia za nie odpowiedzialności, jest możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary a nawet odstąpienie przez sąd od jej wymierzenia.

Jeśli jednak to przekroczenie granic było efektem strachu lub wzburzenia uzasadnionymi okolicznościami, wtedy broniący się nie zostanie pociągnięty do odpowiedzialności, bowiem ustawa przewiduje, że nie podlega on karze. Usprawiedliwienie dla strachu/wzburzenia może stanowić : siła i moc zamachu, ilość napastników, nocna pora, wykorzystanie efektu zaskoczenia.

Dodatkową ochronę przy podejmowaniu obrony koniecznej przewidział ustawodawca dla osoby, która odpiera zamach na cudze dobro, chroniąc przy tym jednocześnie bezpieczeństwo i porządek publiczny. Osoba taka uzyskuje ochronę jak funkcjonariusz publiczny. Wprowadzona nowelizacja była odpowiedzią na niepokojące wydarzenia, których bohaterowi, broniąc innych osób, nie znajdowali wsparcia ze strony pozostałych osób. Dlatego też ustawodawca postanowił objąć ich większą ochroną przewidziana za naruszenie nietykalności cielesnej bądź czynną napaść na funkcjonariusza publicznego.

 Źródła prawa

1.Ustawa z dnia 6 czerwca 1997r. Kodeks karny (Dz.U.1997, nr 88, poz.553 ) art. 25

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s