IMGP1273

Sezamowiec i kwestia doręczeń w postępowaniu administracyjnym.

Dziś w roli głównej wystąpi sezam, nie zabraknie też kokosa i chałwy. Żeby nie było za słodko, całość dopełni smak dżemu porzeczkowego.

Przygotuj:

Ciasto :
3 szkl. mąki pszennej
¼ szkl. cukru pudru
250g margaryny
5 żółtek
2 łyżeczki proszku do pieczenia

Masa sezamowa:
1 szkl.sezamu Kresto
¼ szkl. cukru
60 g margaryny
2 łyżki miodu

Masa kokosowa
¾ szkl. cukru
200g wiórków kokosowych Kresto
5 białek

Masa chałwowa
½ szkl.cukru
150g chałwy
125g margaryny

Dodatkowo: 1 słoik dżemu porzeczkowego

1.Z podanych składników zagniatamy ciasto. Dzielimy je na pół. Jedną połowę rozwałkowujemy i wykładamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Smarujemy je ciepłą masę sezamową.

2. Masę sezamową przygotowujemy poprzez przesmażenie wszystkich podanych składników w rondlu.

3. Ciasto z wyłożoną masą pieczemy ok.15-20 min w 180C.

4. Po upieczeniu (jeśli nie dysponujemy dwoma blachami takich samych wymiarów)ostrożnie wyjmujemy ciasto i odstawiamy w miejsce, w którym spokojnie przestygnie.

5.Na blachę wykładamy drugą część ciasta i smarujemy ją dżemem. Na dżemie wykładamy masę kokosową.

6. Masę kokosową przygotowujemy poprzez ubicie na sztywno białek, do których stopniowo dodajemy cukier i wiórki kokosowe.

7. Ciasto pieczemy 15-20min w 180C.

8.Po wyjęciu studzimy. Do przygotowania została jeszcze masa chałwowa. W tym celu rozpuszczamy wszystkie składniki i mieszamy aż do całkowitego połączenia. Wystudzoną masą smarujemy ciasto z masą kokosową, które przykrywamy upieczonym ciastem z sezamem. I gotowe !

IMGP1267

IMGP1270

IMGP1269

IMGP1274

*dalej testuję produkty marki Kresto. Zarówno sezam jak i wiórki sprawdziły się w podanym przepisie doskonale.

Z zagadnień prawnych..

Ali Baba krzyczał „Sezamie otwórz się!”. Od mojego sezamu nie oczekiwałam aż tak wiele, miał jedynie dobrze smakować i swoją rolę spełnił w 100%, co potwierdzały puste talerze moich gości kosztujących to ciasto.

Nie tylko Ali Baba chciał żeby go wpuszczono, w podobnej sytuacji bywa często listonosz, który ma nam dostarczyć przesyłkę poleconą zawierającą jakąś decyzję, postanowienie, wezwanie czy zawiadomienie. Doręczeniom kodeks postępowania administracyjnego poświęca sporą ilość artykułów, przez co regulacja ta przyjmuje postać dość kazuistycznego uregulowania.

Jak dokonuje się doręczeń?

Podstawową zasadą regulującą omawianą materię jest zasada oficjalności doręczeń, co oznacza, że osoba występująca w postępowaniu administracyjnym nie musi wnosić o doręczenie odpowiedniego pisma, ani też dowiadywać się w siedzibie organu czy jest dla niej jakaś korespondencja, bowiem to na organie zgodnie z art.39 k.p.a. spoczywa ustawowy obowiązek ich doręczenia za pokwitowaniem. Z punktu widzenia organu ważne jest jedynie prawidłowe doręczenie, a bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt czy adresat istotnie zapoznał się z treścią kierowanej do niego korespondencji.

Kto doręcza?

Ustawodawca pozostawia w tym zakresie swobodę wyboru organowi. Doręczeń dokonywać można za pośrednictwem operatora pocztowego (czyli po prostu listonosza) bądź za pośrednictwem pracowników organu albo przez inne upoważnione do tego osoby.

Komu doręczyć?

Przede wszystkim doręczenie powinno nastąpić do rąk adresata. Mamy wtedy do czynienia z doręczeniem właściwym. Jeśli jednak doręczyciel nie zastanie go w domu, może przekazać pismo za pokwitowaniem także dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu sąsiadowi bądź dozorcy domy informuje się adresata, pozostawiając mu zawiadomienie w skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Mamy wtedy do czynienia z doręczeniem zastępczym.

Jeśli strona działa poprzez swojego przedstawiciela ustawowego, bo sama nie ma zdolności do samodzielnego występowania w postępowaniu (np. rodzic za swoje dziecko) pisma doręcza się właśnie temu przedstawicielowi. Jeśli zaś stronę w postępowaniu reprezentuje pełnomocnik, to właśnie jemu należy dokonywać doręczeń.

Gdzie dokonać doręczenia?

Co do zasady, wszelkie pisma kierowane do osób fizycznych doręcza się w mieszkaniu lub miejscu pracy. Oznacza to, że organ ma dowolność jeśli chodzi o wybór miejsca i nie można czynić zarzutu z tego, iż doręczenie nastąpiło w miejscu pracy zamiast miejscu zamieszkania. Wyjątkowo doręczenie może mieć miejsce w siedzibie organu administracji publicznej, o ile przepisy szczególne nie wykluczają takiego sposobu doręczenia. Incydentalnie zaś stosować będziemy możliwość wynikającą z §3 art.42 dotyczącą doręczenia w każdym miejscu, w którym zastanie się adresata.

Co to jest fikcja doręczenia?

Jeśli nie powiedzie się doręczenie właściwe ani zastępcze, listonosz pozostawi pismo w placówce pocztowej na dni max.14, informując adresata o miejscu i terminie, w którym może przesyłkę odebrać tzw. awizo. Termin ten wynosi 7 dni od dnia nieskutecznego doręczenia. Po ich upływie adresat otrzymuje kolejne zawiadomienie o oczekującej na niego przesyłce. Maksymalny termin na odebranie pisma w sumie nie może przekroczyć 14 dni, licząc od dnia następującego po pierwszym awizowaniu. Jeśli w tym czasie adresat nie zgłosi się celem podjęcia korespondencji, uważa się, że doręczenie zostało dokonane z upływem tych 14 dni, zaś pismo pozostawia się w aktach sprawy. Oznacza to, że pismo uważa się za doręczone, mimo że faktycznie adresat go nie odebrał, co więcej uważa się, że zapoznał się  jego treścią, mimo iż w rzeczywistości nic takiego nie miało miejsca.

Jakie są skutki niewłaściwego doręczenia?

Niewłaściwe doręczenie skutkować może podniesieniem przez stronę zarzutu nieprzestrzegania przez organ administracji zasady czynnego udziału strony w postępowaniu wysłowionej w art.10 kpa. Uchybienia te strona będzie mogła podnosić w odwołaniu od decyzji wydanej w postępowaniu czy też zażaleniu na postanowienie. W razie wydania decyzji ostatecznej, niewłaściwe doręczenie może być podstawą do wznowienia postępowania, zgodnie z art. 145 §1 pkt.4 kpa przewidujący taką możliwość w sytuacji, gdy strona nie brała udziału w postępowaniu bez swojej winy.

Na koniec warto wspomnieć o szczególnych przypadkach doręczeń. Jednym z nich jest zawiadamianie o decyzjach bądź czynnościach organu poprzez obwieszczenie lub w inny zwyczajowy sposób przyjęty w danej miejscowości. Doręczenia takie uważa się za skuteczne po upływie 14 dni od dnia ich publicznego ogłoszenia. Formę taką stosuje się przede wszystkim w przypadkach udziału w postępowaniu znacznej liczby osób bądź gdy organ z góry nie może ustalić kręgu podmiotów, które powinny wziąć w nim udział.

Źródła prawa

1.Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U.2013, poz.267) art. 39 i n.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s